پرسش: علل انحراف افراد خصوصاً بعضی از دانشمندان با این که عمر خود را در راه شناخت پدیده ها گذرانده اند، از شناخت خدا (خداشناسی) چیست؟
پاسخ:علل زیادی می تواند داشته باشد که به دو مورد از آنها اشاره می کنیم:
1- بی توجهی به آثار وجود خدا: اگر گفته می شود از شگفتی های یک برگ درخت می توان خدا را شناخت دربارة کسانی است که بخواهند را بناسند، اما کسی که در جستجوی خدا نباشد، هرگز با دیدن آثار، خدا را نمی شناسد به این مثال ها توجه کنید:
الف) یک جگر فروش روزی ده ها جگر را می شکافد و به سیخ می کشد، اما چه بسا مویرگ ها را نشناسد، چون در مقام شناخت مویرگ نیست.
ب) نجاری که دائماً نردبان می سازد از هیچ کدام بالا نمی رود، زیرا قصد بالا رفتن ندارد.
ج)کفاشی که کارش ساختن و دوختن کفش است، هیچ یک از کفش ها را نمی پوشد، زیرا قصد پوشیدن ندارد.
د) یک آئینه فروش که موهایش نامرتب است، از صبح تا غروب صدها بار به آئینه ها نگاه می کند، اما موی خود را مرتب نمی کند، زیرا او در فکر فروش آئینه است نه اصلاح موی خویش. بسیاری از دانشمندان نیز پدیده ها را شناخته اند، اما قصد شناخت پدیده آورنده را ندارند.
2- دوام نعمت ها: اگر نعمتی از اول عمر با ما باشد دیگر برای ما تازگی نخواهد داشت؛ این که ما آثار خدا را می بینیم و به یاد او نیستیم و قدر آن را نمی دانیم، به این دلیل است که از اول زندگی در نعمت و با نعمت بوده ایم.مثلاً انگشت شصت از اول تولد با من و شما بوده، اما اگر این انگشت برای مدت کوتاهی بسته شود یا اصلاً بریده شود، می بینید که بدون آن نمی توانید حتی دکمه یقه خود را ببندید یا بتونید خودکاری به به دست گرفته و خطی بنویسید، آری، دوام نعمت ها سبب غفلت ما از خو می شود. وقتی حادثه ای برای ما رخ می دهد آن وقت به یاد خدا می افتیم. چنانکه خداوند می فرماید: ما گاهی مردم را در تنگنا قرار می دهیم تا شاید با حضور ذهن به درگاه ما تضرع کنند.
نوشته شده در ساعت 1:8 بعد از ظهر توسط moshk | لینک ثابت |